Op 18 april verzamelden zich in café Stationszicht twee raadsleden van D’66, twee van Groen Links en één van de SP, om de toegankelijkheid van het openbaar vervoer te testen. Ook de verantwoordelijk ambtenaar voor het ophogen van de bushaltes was van de partij.
GL-raadslid Pepijn Boekhorst had een bril op, die wel licht doorliet, maar zijn zicht zeer wazig maakte. Hij volgde met succes de geleidelijn: speciale ribbeltegels die een route aangeven voor mensen met een visuele beperking. Bij een groot verkeersbord schuin boven de geleidelijn (zie foto), vonden we het raadzaam hem toch even te waarschuwen: een frontale botsing dreigde.
Ondertussen was Anne-Margreet van Putten van D’66 met een rolstoel op weg naar het busperron (zie foto).
‘Dat ging best goed, behalve bij op- en afritten. Ik was bang dat ik achterover klapte.’
Onderuitgezakt
Het idee was om met twee verschillende buslijnen richting het stadhuis te rijden. Eén buschauffeur wilde Cor van Norel (SP) wel helpen, maar hij had geen haak om de treeplank omhoog te tillen, om zo het hoogteverschil tussen bus en halte te overbruggen. Vandaar dat een collega werd gebeld om te hulp te schieten (zie foto).
Bij de andere bus bleef de chauffeur nadrukkelijk onderuitgezakt op zijn stoel zitten. Hij bleek niet bereid om de persoon in de rolstoel van dienst te zijn, wat wel zijn taak en verantwoordelijkheid is. Mede-passagiers schoten hier te hulp.
Uitwisselen
Op het stadhuis werden ervaringen uitgewisseld. Ilknur Aksakal van Groen Links leerde heel snel bij dat ze de rolstoel moet afremmen bij het verlaten van de bus, om niet te worden gelanceerd.
Cor van Norel voelde zich bekeken en opgelaten in de rolstoel. ‘Je bent erg afhankelijk van anderen. Ik zou het niet in mijn hoofd halen tijdens een drukke spits in te stappen. Dan zou ik me heel onbehaaglijk voelen.’
Ambtenaar Ben van Gelder, geheel geblindeerd, vond het beangstigend gedesoriënteerd naast een ronkende bus te staan.
Een belangrijke conclusie was dat de toegankelijkheid van het busvervoer in belangrijke mate wordt bepaald door het gastheerschap dat buschauffeurs ten toon spreiden. Daarbij hoort de bereidheid om mensen met een beperking te helpen en ook om niet te snel op te trekken, nadat passagiers hebben ingecheckt of vóór ze hebben uitgecheckt.
Toegang horeca
Op 7 april deed een journaliste van De Gelderlander verslag van de ervaringstocht, die Groen Links een dag eerder samen met de WIG organiseerde (zie foto). Uit haar verslag blijkt dat er nog veel te verbeteren valt.
GL-raadslid Pepijn Boekhorst had een bril op, die wel licht doorliet, maar zijn zicht zeer wazig maakte. Hij volgde met succes de geleidelijn: speciale ribbeltegels die een route aangeven voor mensen met een visuele beperking. Bij een groot verkeersbord schuin boven de geleidelijn (zie foto), vonden we het raadzaam hem toch even te waarschuwen: een frontale botsing dreigde. 
‘Dat ging best goed, behalve bij op- en afritten. Ik was bang dat ik achterover klapte.’ 
